Standardowa metoda zapobiegania korozji

Korozja to stopniowe niszczenie materiałów (zwykle metali) w wyniku reakcji chemicznej i/lub elektrochemicznej z otoczeniem. Proces ten przekształca rafinowany metal w bardziej stabilną chemicznie formę, taką jak jego tlenek, wodorotlenek lub siarczek. Ponieważ korozja stopniowo niszczy korodujący obiekt, stanowi poważne zagrożenie dla wszystkich konstrukcji stalowych.

Jak działają anody ochronne?
Konstrukcje morskie są w większości wykonane ze stali. To sprawia, że są bardzo podatne na korozję. Woda morska działa jak elektrolit, który powoduje utlenianie i przechodzenie substancji stałej do wody (roztwarzanie). Jeśli ten proces stopniowej korozji elektrochemicznej materiału nie zostanie przerwany, może pogorszyć integralność strukturalną aż do awarii włącznie.

Poza zastosowaniem powłoki ochronnej, standardową metodą ochrony jest zastosowanie ochronnych anod. Są one wykonane z bardziej aktywnego lub mniej szlachetnego metalu (zwykle cynku lub aluminium, ale także z magnezu). Anody są przymocowane do konstrukcji stalowej, a ponieważ łatwiej się utleniają, zamieniają samą konstrukcję w katodę. Elektrony opuszczają strukturę przez anody, które powoli się rozpuszczają. Zastosowanie tej zasady fizyki chroni konstrukcję stalową przed korozją.

Do wody słonej przeznaczone są anody wykonane z cynku (Zn).
Do wody słodkiej przeznaczone są anody wykonane z magnezu (Mg).
Do wody mieszanej przeznaczone są anody wykonane z aluminium (Al).

Anody muszą być zanurzone w wodzie (medium elektrolitycznym). Powietrze nie jest w stanie przewodzić niskich prądów generowanych przez anody ochronne.

Po każdym sezonie warto sprawdzić stan płytki i wymienić ją na nową jeśli rozmiar zmniejszy się do ok. 2/3 od oryginalnej wielkości powierzchni lub gdy płytka ukruszy się. 

 

Powyżej przykład korozji.